Klik hier voor een overzicht van alle pagina's
Oud en nieuw
De vraag "Waar begint het Nieuwe Testament?" is van het grootste belang.
Het antwoord geeft de Bijbel zelf in Heb. 9:16 en 17: "Want waar een testament is, daar is het noodzaak, dat de dood des testamentmakers tussen kome; want een testament is vast in de doden, omdat het nog geen kracht heeft, wanneer de testamentmaker leeft."
De nieuwtestamentische tijd begint derhalve eerst bij de dood van Christus
en niet bij Zijn geboorte.
Het einde der oude Bedeling (die der Wet) en het begin der nieuwe Bedeling
(die der Genade) vinden dus respectievelijk hun einde en hun begin bij de dood en opstanding van Christus.
Dat dit zo is werd ook symbolisch aangetoond toen het voorhangsel van de tempel in tweeën scheurde en wel "van boven naar beneden"; dus niet tengevolge van de aardbeving, maar door Gods hand.
Wij mogen daarin een bewijs zien, dat de bediening der Wet, die de heilige God streng afscheidt van de onheilige mens en slechts door middel van de speciaal daartoe aangewezen en geheiligde "hogepriesters" contact mogelijk maakt, toen was afgelopen. Terwijl de bediening der Genade, waarbij God de in Christus geheiligde mens weer tot Zich opheft en rechtstreeks in gemeenschap met hem treedt, in zijn volle omvang begon.
Bij het lezen van de Bijbel is het zeer noodzakelijk het onderscheid tussen beide bedieningen steeds vast te houden. Indien we dat niet doen, maar "Wet" en "Genade" vermengen, dan vertroebelen wij de Goddelijke openbaring.
|