Klik hier voor een overzicht van alle pagina's
Jezus en Paulus
Daarom is er ook zulk een merkbaar verschil tussen de prediking van onze Heiland en die van de apostel Paulus. De Heere Jezus stond in Zijn prediking vóór het kruis "onder de Wet", Gal. 4:4 en Paulus als dienaar van Jezus Christus ontving van Hem de boodschap, die ná het kruis van kracht geworden was. Wel stelde de Heer de Genade, die in Hem openbaar zou worden aan Israël voor.
Zo lezen we b.v. in het Johannes Evangelie: "Maar zovelen Hem aangenomen hebben, die heeft Hij macht (d.i. recht) gegeven kinderen Gods te worden, nl. die in Zijn Naam (d.w.z. in Hem Zelf) geloven." Joh. 1:12
Deze uitspraak heeft natuurlijk betrekking op de oudtestamentische tijd, maar spreekt over het toen nog toekomstige Nieuwe Verbond. Kindschap ontstaat immers door geboorte. Om een kind van God te worden moet iemand dus wedergeboren worden. De wedergeboorte werd eerst mogelijk door de opstanding van Jezus Christus. 1Petr. 1:3 Christus is de "Eerstgeborene" onder vele broederen. Rom. 8:29
De gemeente van Christus neemt dan ook een zéér bijzondere plaats in onder de oudtestamentische en nieuwtestamentische gelovigen.
(Onder nieuwtestamentische gelovigen verstaan we nl. ook hen die na de opname der Gemeente behouden zullen worden, dus "de grote schare, die niemand tellen kan": zij die uit de grote verdrukking behouden worden, alsook het toekomstige Israël en de bekeerde volkeren na de wederkomst van Christus in Zijn Koninkrijk)
De gemeente van Christus is Zijn lichaam, en bij elke natuurlijke geboorte komt eerst het hoofd en daarna het lichaam ter wereld. Zo is het ook met Christus en Zijn lichaam, zodat zij die in Christus geloofden tijdens Zijn omwandeling op aarde eerst kinderen Gods konden worden ná Zijn dood en opstanding.
|