Klik hier voor een overzicht van alle pagina's
Israël niet wedergeboren
De oudtestamentische gelovigen waren niet wedergeboren! Hun hoop was op het "Koninkrijk der Hemelen" – het Messiaanse rijk - dat primair aan Israël was beloofd door de profeten.
De Heiland kondigt dit Koninkrijk aan, als Hij in de "bergrede" de "grondwet" ervan neerlegt. Elke gelovige Israëliet hoopte op dat Koninkrijk, waarvan de Messias de Koning zou zijn. En de Heiland zei daarover: "Tenzij dat iemand wederomgeboren worde, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien." Joh. 3:3-5
Alleen een zondaar uit genade zalig geworden door het geloof in een gestorven, begraven en opgestane Heiland is wedergeboren. Het bestaan van een oude en een nieuwe natuur in de nieuwtestamentische gelovigen is eerst mogelijk geworden door de opstanding van Jezus Christus uit de doden.
De apostel Petrus maakt dat duidelijk, als hij verklaart, dat wij wedergeboren zijn "door de opstanding van Jezus Christus uit de doden." 1Pet. 1:3
In tegenstelling tot de gelovige onder de Genade, bezat de gelovige onder de Wet geen nieuwe natuur en geen nieuwe mens. Op hem, op zijn - tot zonde geneigde - oude natuur kon de Wet gelegd worden, doch het moet zinloos zijn haar te betrekken op de nieuwe natuur, die zondeloos is en "uit God geboren." Even zinloos als het zou zijn aan een vis, die niet vliegen kan, het vliegen te verbieden, of aan een zwaluw het zwemmen!
|